| Произношение | расфуфы́рить |
| Начальная форма | расфуфы́рить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | расфуфы́рю | расфуфы́рил | |
| жен. р. | расфуфы́рила | |||
| Ты | муж. р. | расфуфы́ришь | расфуфы́рил | расфуфы́рь |
| жен. р. | расфуфы́рила | |||
| Он | расфуфы́рит | расфуфы́рил | ||
| Она | расфуфы́рила | |||
| Оно | расфуфы́рило | |||
| Мы | расфуфы́рим | расфуфы́рили | ||
| Вы | расфуфы́рите | расфуфы́рили | расфуфы́рьте | |
| Они | расфуфы́рят | расфуфы́рили | ||
рас — приставка,
фуфыр — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | расфуфы́рить |
| Прич. страд. прош. | расфуфы́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | расфуфы́рен |
| Прич. действ. прош. | расфуфы́ривший |
| Дееприч. прош. | расфуфы́рярасфуфы́риврасфуфы́ривши |