| Произношение | расфуфли́ть |
| Начальная форма | расфуфли́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | расфуфлю́ | расфуфли́л | |
| жен. р. | расфуфли́ла | |||
| Ты | муж. р. | расфуфли́шь | расфуфли́л | расфуфли́ |
| жен. р. | расфуфли́ла | |||
| Он | расфуфли́т | расфуфли́л | ||
| Она | расфуфли́ла | |||
| Оно | расфуфли́ло | |||
| Мы | расфуфли́м | расфуфли́ли | ||
| Вы | расфуфли́те | расфуфли́ли | расфуфли́те | |
| Они | расфуфля́т | расфуфли́ли | ||
рас — приставка,
фуфл — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | расфуфли́ть |
| Прич. страд. прош. | расфуфле́нный |
| Прич. кр. страд. прош. | расфуфле́н |
| Прич. действ. прош. | расфуфли́вший |
| Дееприч. прош. | расфуфли́врасфуфли́вширасфуфля́ |