| Произношение | рассуди́ть |
| Начальная форма | рассуди́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | лабильный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | рассужу́ | рассуди́л | |
| жен. р. | рассуди́ла | |||
| Ты | муж. р. | рассу́дишь | рассуди́л | рассуди́ |
| жен. р. | рассуди́ла | |||
| Он | рассу́дит | рассуди́л | ||
| Она | рассуди́ла | |||
| Оно | рассуди́ло | |||
| Мы | рассу́дим | рассуди́ли | рассу́димте | |
| Вы | рассу́дите | рассуди́ли | рассуди́те | |
| Они | рассу́дят | рассуди́ли | ||
рас — приставка,
суд — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | рассуди́ть |
| Прич. страд. прош. | рассу́женный |
| Прич. кр. страд. прош. | рассу́жен |
| Прич. действ. прош. | рассуди́вший |
| Дееприч. прош. | рассудя́рассуди́врассуди́вши |