| Произношение | расслу́шать |
| Начальная форма | расслу́шать |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | расслу́шаю | расслу́шал | |
| жен. р. | расслу́шала | |||
| Ты | муж. р. | расслу́шаешь | расслу́шал | расслу́шай |
| жен. р. | расслу́шала | |||
| Он | расслу́шает | расслу́шал | ||
| Она | расслу́шала | |||
| Оно | расслу́шало | |||
| Мы | расслу́шаем | расслу́шали | ||
| Вы | расслу́шаете | расслу́шали | расслу́шайте | |
| Они | расслу́шают | расслу́шали | ||
рас — приставка,
слуш — корень,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | расслу́шать |
| Прич. страд. прош. | расслу́шанный |
| Прич. кр. страд. прош. | расслу́шан |
| Прич. действ. прош. | расслу́шавший |
| Дееприч. прош. | расслу́шаврасслу́шавши |