| Произношение | разры́тый |
| Начальная форма | разры́тый |
| Форма | полное |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Возвратность | невозвратное |
| Варианты | разры́тый | разры́тый |
| Одушевленность | неодушевлённое | |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| муж. р. | жен. р. | ср. р. | |||
| Им. | разры́тый | разры́тая | разры́тое | разры́тые | |
| Рд. | разры́того | разры́той | разры́того | разры́тых | |
| Дт. | разры́тому | разры́той | разры́тому | разры́тым | |
| Вн. | одуш. | разры́того | разры́тую | разры́тое | разры́тых |
| неод. | разры́тый | разры́тые | |||
| Тв. | разры́тым | разры́тойразры́тою | разры́тым | разры́тыми | |
| Пр. | разры́том | разры́той | разры́том | разры́тых | |
| Не скл. | разры́т | разры́та | разры́то | разры́ты | |
раз — приставка,
ры — корень,
т — суффикс,
ый — окончание.