| Произношение | разгне́ванном |
| Начальная форма | разгне́ванный |
| Форма | полное |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Число | единственное |
| Падеж | предложный |
| Возвратность | невозвратное |
| Варианты | разгне́ванном | разгне́ванном |
| Род | мужской | средний |
раз — приставка,
гнев — корень,
а — суффикс,
нн — суффикс,
ом — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | разгне́вать |
| Прич. страд. прош. | разгне́ванный |
| Прич. кр. страд. прош. | разгне́ван |
| Прич. действ. прош. | разгне́вавший |
| Дееприч. прош. | разгне́вавразгне́вавши |
| Произношение | разгне́ванном |
| Начальная форма | разгне́ванный |
| Форма | полное |
| Изменяемая/неизменяемая форма | изменяемое |
| Число | единственное |
| Падеж | предложный |
| Варианты | разгне́ванном | разгне́ванном |
| Род | мужской | средний |
раз — приставка,
гнев — корень,
а — суффикс,
нн — суффикс,
ом — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Прил. | разгне́ванный |
| Прил. кр. | разгне́ван |
| Прил. сравн. ст. | разгне́ваннеепоразгне́ваннееразгне́ваннейпоразгне́ванней |