| Произношение | просифо́нить |
| Начальная форма | просифо́нить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | просифо́ну | просифо́нил | |
| жен. р. | просифо́нила | |||
| Ты | муж. р. | просифо́нишь | просифо́нил | просифо́нь |
| жен. р. | просифо́нила | |||
| Он | просифо́нит | просифо́нил | ||
| Она | просифо́нила | |||
| Оно | просифо́нило | |||
| Мы | просифо́ним | просифо́нили | ||
| Вы | просифо́ните | просифо́нили | просифо́ньте | |
| Они | просифо́нят | просифо́нили | ||
про — приставка,
сифон — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | просифо́нить |
| Прич. страд. прош. | просифо́ненный |
| Прич. кр. страд. прош. | просифо́нен |
| Прич. действ. прош. | просифо́нивший |
| Дееприч. прош. | просифо́нивпросифо́нившипросифо́ня |