| Произношение | пропорха́ть |
| Начальная форма | пропорха́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | пропорха́ю | пропорха́л | |
| жен. р. | пропорха́ла | |||
| Ты | муж. р. | пропорха́ешь | пропорха́л | пропорха́й |
| жен. р. | пропорха́ла | |||
| Он | пропорха́ет | пропорха́л | ||
| Она | пропорха́ла | |||
| Оно | пропорха́ло | |||
| Мы | пропорха́ем | пропорха́ли | ||
| Вы | пропорха́ете | пропорха́ли | пропорха́йте | |
| Они | пропорха́ют | пропорха́ли | ||
про — приставка,
порх — корень,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | пропорха́ть |
| Прич. действ. прош. | пропорха́вший |
| Дееприч. прош. | пропорха́впропорха́вши |