| Произношение | прокема́рить |
| Начальная форма | прокема́рить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | прокема́ру | прокема́рил | |
| жен. р. | прокема́рила | |||
| Ты | муж. р. | прокема́ришь | прокема́рил | прокема́рь |
| жен. р. | прокема́рила | |||
| Он | прокема́рит | прокема́рил | ||
| Она | прокема́рила | |||
| Оно | прокема́рило | |||
| Мы | прокема́рим | прокема́рили | ||
| Вы | прокема́рите | прокема́рили | прокема́рьте | |
| Они | прокема́рят | прокема́рили | ||
про — приставка,
кемар — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | прокема́рить |
| Прич. страд. прош. | прокема́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | прокема́рен |
| Прич. действ. прош. | прокема́ривший |
| Дееприч. прош. | прокема́ривпрокема́рившипрокема́ря |