| Произношение | проантико́рить |
| Начальная форма | проантико́рить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | проантико́ру | проантико́рил | |
| жен. р. | проантико́рила | |||
| Ты | муж. р. | проантико́ришь | проантико́рил | проантико́рь |
| жен. р. | проантико́рила | |||
| Он | проантико́рит | проантико́рил | ||
| Она | проантико́рила | |||
| Оно | проантико́рило | |||
| Мы | проантико́рим | проантико́рили | ||
| Вы | проантико́рите | проантико́рили | проантико́рьте | |
| Они | проантико́рят | проантико́рили | ||
про — приставка,
антикор — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | проантико́рить |
| Прич. страд. прош. | проантико́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | проантико́рен |
| Прич. действ. прош. | проантико́ривший |
| Дееприч. прош. | проантико́ривпроантико́рившипроантико́ря |