| Произношение | пришпо́рить |
| Начальная форма | пришпо́рить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | пришпо́рю | пришпо́рил | |
| жен. р. | пришпо́рила | |||
| Ты | муж. р. | пришпо́ришь | пришпо́рил | пришпо́рь |
| жен. р. | пришпо́рила | |||
| Он | пришпо́рит | пришпо́рил | ||
| Она | пришпо́рила | |||
| Оно | пришпо́рило | |||
| Мы | пришпо́рим | пришпо́рили | ||
| Вы | пришпо́рите | пришпо́рили | пришпо́рьте | |
| Они | пришпо́рят | пришпо́рили | ||
при — приставка,
шпор — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | пришпо́рить |
| Прич. страд. прош. | пришпо́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | пришпо́рен |
| Прич. действ. прош. | пришпо́ривший |
| Дееприч. прош. | пришпо́ряпришпо́ривпришпо́ривши |