| Произношение | приторочи́ть |
| Начальная форма | приторочи́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | приторочу́ | приторочи́л | |
| жен. р. | приторочи́ла | |||
| Ты | муж. р. | приторочи́шь | приторочи́л | приторочи́ |
| жен. р. | приторочи́ла | |||
| Он | приторочи́т | приторочи́л | ||
| Она | приторочи́ла | |||
| Оно | приторочи́ло | |||
| Мы | приторочи́м | приторочи́ли | ||
| Вы | приторочи́те | приторочи́ли | приторочи́те | |
| Они | притороча́т | приторочи́ли | ||
при — приставка,
тороч — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | приторочи́ть |
| Прич. страд. прош. | приторо́ченный |
| Прич. кр. страд. прош. | приторо́чен |
| Прич. действ. прош. | приторочи́вший |
| Дееприч. прош. | притороча́приторочи́вприторочи́вши |