| Произношение | припа́рить |
| Начальная форма | припа́рить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | лабильный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | припа́рю | припа́рил | |
| жен. р. | припа́рила | |||
| Ты | муж. р. | припа́ришь | припа́рил | припа́рь |
| жен. р. | припа́рила | |||
| Он | припа́рит | припа́рил | ||
| Она | припа́рила | |||
| Оно | припа́рило | |||
| Мы | припа́рим | припа́рили | ||
| Вы | припа́рите | припа́рили | припа́рьте | |
| Они | припа́рят | припа́рили | ||
при — приставка,
пар — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | припа́рить |
| Прич. страд. прош. | припа́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | припа́рен |
| Прич. действ. прош. | припа́ривший |
| Дееприч. прош. | припа́ряприпа́ривприпа́ривши |