| Произношение | поле́ни́ца |
| Начальная форма | поле́ни́ца |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 1-e склонение |
| Род | общий |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | поле́ни́ца | поле́ни́цы |
| Рд. | поле́ни́цы | поле́ни́ц |
| Дт. | поле́ни́це | поле́ни́цам |
| Вн. | поле́ни́цу | поле́ни́ц |
| Тв. | поле́ни́цейполе́ни́цею | поле́ни́цами |
| Пр. | поле́ни́це | поле́ни́цах |
полен — корень,
иц — суффикс,
а — окончание.