| Произношение | поблуди́ть |
| Начальная форма | поблуди́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | поблужу́ | поблуди́л | |
| жен. р. | поблуди́ла | |||
| Ты | муж. р. | поблуди́шь | поблуди́л | поблуди́ |
| жен. р. | поблуди́ла | |||
| Он | поблуди́т | поблуди́л | ||
| Она | поблуди́ла | |||
| Оно | поблуди́ло | |||
| Мы | поблуди́м | поблуди́ли | ||
| Вы | поблуди́те | поблуди́ли | поблуди́те | |
| Они | поблудя́т | поблуди́ли | ||
по — приставка,
блуд — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | поблуди́ть |
| Прич. действ. прош. | поблуди́вший |
| Дееприч. прош. | поблудя́поблуди́впоблуди́вши |