| Произношение | перезнако́мить |
| Начальная форма | перезнако́мить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | перезнако́млю | перезнако́мил | |
| жен. р. | перезнако́мила | |||
| Ты | муж. р. | перезнако́мишь | перезнако́мил | перезнако́мь |
| жен. р. | перезнако́мила | |||
| Он | перезнако́мит | перезнако́мил | ||
| Она | перезнако́мила | |||
| Оно | перезнако́мило | |||
| Мы | перезнако́мим | перезнако́мили | ||
| Вы | перезнако́мите | перезнако́мили | перезнако́мьте | |
| Они | перезнако́мят | перезнако́мили | ||
пере — приставка,
знаком — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | перезнако́мить |
| Прич. страд. прош. | перезнако́мленный |
| Прич. кр. страд. прош. | перезнако́млен |
| Прич. действ. прош. | перезнако́мивший |
| Дееприч. прош. | перезнако́мяперезнако́мивперезнако́мивши |