| Произношение | ордина́рец |
| Начальная форма | ордина́рец |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | ордина́рец | ордина́рцы |
| Рд. | ордина́рца | ордина́рцев |
| Дт. | ордина́рцу | ордина́рцам |
| Вн. | ордина́рца | ордина́рцев |
| Тв. | ордина́рцем | ордина́рцами |
| Пр. | ордина́рце | ордина́рцах |
ординар — корень,
ец — суффикс,
ø — нулевое окончание.