| Произношение | обтура́тор |
| Начальная форма | обтура́тор |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | обтура́тор | обтура́тор |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | обтура́тор | обтура́торы |
| Рд. | обтура́тора | обтура́торов |
| Дт. | обтура́тору | обтура́торам |
| Вн. | обтура́тор | обтура́торы |
| Тв. | обтура́тором | обтура́торами |
| Пр. | обтура́торе | обтура́торах |
об — приставка,
тур — корень,
атор — суффикс,
ø — нулевое окончание.