| Произношение | обка́рнывать |
| Начальная форма | обка́рнывать |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | несовершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| наст. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | обка́рнываю | обка́рнывал | |
| жен. р. | обка́рнывала | |||
| Ты | муж. р. | обка́рнываешь | обка́рнывал | обка́рнывай |
| жен. р. | обка́рнывала | |||
| Он | обка́рнывает | обка́рнывал | ||
| Она | обка́рнывала | |||
| Оно | обка́рнывало | |||
| Мы | обка́рнываем | обка́рнывали | ||
| Вы | обка́рнываете | обка́рнывали | обка́рнывайте | |
| Они | обка́рнывают | обка́рнывали | ||
об — приставка,
карн — корень,
ыва — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | обка́рнывать |
| Прич. страд. наст. | обка́рнываемый |
| Прич. кр. страд. наст. | обка́рнываем |
| Прич. действ. прош. | обка́рнывавший |
| Прич. действ. наст. | обка́рнывающий |
| Дееприч. наст. | обка́рнывая |