| Произношение | обкарикату́рить |
| Начальная форма | обкарикату́рить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | обкарикату́рю | обкарикату́рил | |
| жен. р. | обкарикату́рила | |||
| Ты | муж. р. | обкарикату́ришь | обкарикату́рил | обкарикату́рь |
| жен. р. | обкарикату́рила | |||
| Он | обкарикату́рит | обкарикату́рил | ||
| Она | обкарикату́рила | |||
| Оно | обкарикату́рило | |||
| Мы | обкарикату́рим | обкарикату́рили | ||
| Вы | обкарикату́рите | обкарикату́рили | обкарикату́рьте | |
| Они | обкарикату́рят | обкарикату́рили | ||
об — приставка,
карикатур — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | обкарикату́рить |
| Прич. страд. прош. | обкарикату́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | обкарикату́рен |
| Прич. действ. прош. | обкарикату́ривший |
| Дееприч. прош. | обкарикату́ряобкарикату́ривобкарикату́ривши |