| Начальная форма | надари́ть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Число | множественное |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| Варианты | надари́те | нада́рите |
| Произношение | надари́те | нада́рите |
| Наклонение | повелительное | изъявительное |
| Время | будущее | |
| Лицо | 2-e лицо |
на — приставка,
дар — корень,
ите — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | надари́ть |
| Прич. страд. прош. | нада́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | нада́рен |
| Прич. действ. прош. | надари́вший |
| Дееприч. прош. | надаря́надари́внадари́вши |