| Произношение | наверну́ть |
| Начальная форма | наверну́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | наверну́ | наверну́л | |
| жен. р. | наверну́ла | |||
| Ты | муж. р. | наверне́шь | наверну́л | наверни́ |
| жен. р. | наверну́ла | |||
| Он | наверне́т | наверну́л | ||
| Она | наверну́ла | |||
| Оно | наверну́ло | |||
| Мы | наверне́м | наверну́ли | ||
| Вы | наверне́те | наверну́ли | наверни́те | |
| Они | наверну́т | наверну́ли | ||
на — приставка,
вер — корень,
н — суффикс,
у — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | наверну́ть |
| Прич. страд. прош. | наве́рнутый |
| Прич. кр. страд. прош. | наве́рнут |
| Прич. действ. прош. | наверну́вший |
| Дееприч. прош. | наверну́внаверну́вши |