| Произношение | набракова́ть |
| Начальная форма | набракова́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | набраку́ю | набракова́л | |
| жен. р. | набракова́ла | |||
| Ты | муж. р. | набраку́ешь | набракова́л | набраку́й |
| жен. р. | набракова́ла | |||
| Он | набраку́ет | набракова́л | ||
| Она | набракова́ла | |||
| Оно | набракова́ло | |||
| Мы | набраку́ем | набракова́ли | ||
| Вы | набраку́ете | набракова́ли | набраку́йте | |
| Они | набраку́ют | набракова́ли | ||
на — приставка,
брак — корень,
ова — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | набракова́ть |
| Прич. страд. прош. | набрако́ванный |
| Прич. кр. страд. прош. | набрако́ван |
| Прич. действ. прош. | набракова́вший |
| Дееприч. прош. | набракова́внабракова́вши |