| Произношение | меркура́ны |
| Начальная форма | меркура́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Варианты | меркура́ны | меркура́ны |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | меркура́н | меркура́ны |
| Рд. | меркура́на | меркура́нов |
| Дт. | меркура́ну | меркура́нам |
| Вн. | меркура́н | меркура́ны |
| Тв. | меркура́ном | меркура́нами |
| Пр. | меркура́не | меркура́нах |
меркуран — корень,
ы — окончание.