| Произношение | маркгра́ф |
| Начальная форма | маркгра́ф |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | маркгра́ф | маркгра́фы |
| Рд. | маркгра́фа | маркгра́фов |
| Дт. | маркгра́фу | маркгра́фам |
| Вн. | маркгра́фа | маркгра́фов |
| Тв. | маркгра́фом | маркгра́фами |
| Пр. | маркгра́фе | маркгра́фах |
маркграф — корень,
ø — нулевое окончание.