| Произношение | контрапункто́ванным |
| Начальная форма | контрапункто́ванный |
| Форма | полное |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | прошедшее |
| Возвратность | невозвратное |
| Варианты | контрапункто́ванным | контрапункто́ванным | контрапункто́ванным |
| Род | мужской | средний | |
| Число | единственное | единственное | множественное |
| Падеж | творительный | творительный | дательный |
контрапункт — корень,
ова — суффикс,
нн — суффикс,
ым — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | контрапунктова́ть |
| Прич. страд. прош. | контрапункто́ванный |
| Прич. кр. страд. прош. | контрапункто́ван |
| Прич. страд. наст. | контрапункту́емый |
| Прич. кр. страд. наст. | контрапункту́ем |
| Прич. действ. прош. | контрапунктова́вший |
| Прич. действ. наст. | контрапункту́ющий |
| Дееприч. наст. | контрапункту́я |