СловоРул
Морфологический разбор слова «
кару́ца
»
кару́ца
имя существительное
Произношение
кару́ца
Начальная форма
кару́ца
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
единственное
Падеж
именительный
Склонение существительного «
кару́ца
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
кару́ца
кару́цы
Рд.
кару́цы
кару́ц
Дт.
кару́це
кару́цам
Вн.
кару́цу
кару́цы
Тв.
кару́цей
кару́цею
кару́цами
Пр.
кару́це
кару́цах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
кару́ца
»
каруц
а
каруц
— корень
,
а
— окончание
.