| Произношение | карраге́н |
| Начальная форма | карраге́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | карраге́н | карраге́н |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карраге́н | карраге́ны |
| Рд. | карраге́на | карраге́нов |
| Дт. | карраге́ну | карраге́нам |
| Вн. | карраге́н | карраге́ны |
| Тв. | карраге́ном | карраге́нами |
| Пр. | карраге́не | карраге́нах |
карраген — корень,
ø — нулевое окончание.