| Произношение | карача́евец |
| Начальная форма | карача́евец |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карача́евец | карача́евцы |
| Рд. | карача́евца | карача́евцев |
| Дт. | карача́евцу | карача́евцам |
| Вн. | карача́евца | карача́евцев |
| Тв. | карача́евцем | карача́евцами |
| Пр. | карача́евце | карача́евцах |
карачаев — корень,
ец — суффикс,
ø — нулевое окончание.