СловоРул
Морфологический разбор слова «
карау́льное
»
карау́льное
имя прилагательное
Произношение
карау́льное
Начальная форма
карау́льный
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Род
средний
Число
единственное
Варианты
карау́льное
карау́льное
Падеж
именительный
винительный
Склонение прилагательного «
карау́льное
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
карау́льный
карау́льная
карау́льное
карау́льные
Рд.
карау́льного
карау́льной
карау́льного
карау́льных
Дт.
карау́льному
карау́льной
карау́льному
карау́льным
Вн.
одуш.
карау́льного
карау́льную
карау́льное
карау́льных
неод.
карау́льный
карау́льные
Тв.
карау́льным
карау́льной
карау́льною
карау́льным
карау́льными
Пр.
карау́льном
карау́льной
карау́льном
карау́льных
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
карау́льное
»
караульн
ое
карауль
— корень
,
н
— суффикс
,
ое
— окончание
.