| Произношение | караку́рт |
| Начальная форма | караку́рт |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | караку́рт | караку́рты |
| Рд. | караку́рта | караку́ртов |
| Дт. | караку́рту | караку́ртам |
| Вн. | караку́рта | караку́ртов |
| Тв. | караку́ртом | караку́ртами |
| Пр. | караку́рте | караку́ртах |
каракурт — корень,
ø — нулевое окончание.