| Произношение | карада́м |
| Начальная форма | карада́м |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | карада́м | карада́м |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карада́м | карада́мы |
| Рд. | карада́ма | карада́мов |
| Дт. | карада́му | карада́мам |
| Вн. | карада́м | карада́мы |
| Тв. | карада́мом | карада́мами |
| Пр. | карада́ме | карада́мах |
карад — корень,
ам — окончание.