| Произношение | кара́бканий |
| Начальная форма | кара́бканье |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | средний |
| Число | множественное |
| Падеж | родительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | кара́бканье | кара́бканья |
| Рд. | кара́бканья | кара́бканий |
| Дт. | кара́бканью | кара́бканьям |
| Вн. | кара́бканье | кара́бканья |
| Тв. | кара́бканьем | кара́бканьями |
| Пр. | кара́бканьи | кара́бканьях |
карабк — корень,
а — суффикс,
ни — суффикс,
й — окончание.
| Произношение | кара́бканий |
| Начальная форма | кара́бкание |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение, на -ие |
| Род | средний |
| Число | множественное |
| Падеж | родительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | кара́бкание | кара́бкания |
| Рд. | кара́бкания | кара́бканий |
| Дт. | кара́бканию | кара́бканиям |
| Вн. | кара́бкание | кара́бкания |
| Тв. | кара́бканием | кара́бканиями |
| Пр. | кара́бкании | кара́бканиях |
карабк — корень,
а — суффикс,
ни — суффикс,
й — окончание.