| Произношение | каланта́рь |
| Начальная форма | каланта́рь |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | каланта́рь | каланта́рь |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | каланта́рь | калантари́ |
| Рд. | калантаря́ | калантаре́й |
| Дт. | калантарю́ | калантаря́м |
| Вн. | каланта́рь | калантари́ |
| Тв. | калантаре́м | калантаря́ми |
| Пр. | калантаре́ | калантаря́х |
калантарь — корень,
ø — нулевое окончание.