СловоРул
Морфологический разбор слова «
душма́на
»
душма́на
имя существительное
Произношение
душма́на
Начальная форма
душма́н
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Варианты
душма́на
душма́на
Падеж
родительный
винительный
Склонение существительного «
душма́на
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
душма́н
душма́ны
Рд.
душма́на
душма́нов
Дт.
душма́ну
душма́нам
Вн.
душма́на
душма́нов
Тв.
душма́ном
душма́нами
Пр.
душма́не
душма́нах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
душма́на
»
душман
а
душман
— корень
,
а
— окончание
.