| Произношение | дружба́н |
| Начальная форма | дружба́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | дружба́н | дружбаны́ |
| Рд. | дружбана́ | дружбано́в |
| Дт. | дружбану́ | дружбана́м |
| Вн. | дружбана́ | дружбано́в |
| Тв. | дружбано́м | дружбана́ми |
| Пр. | дружбане́ | дружбана́х |
друж — корень,
б — суффикс,
ан — корень,
ø — нулевое окончание.