| Произношение | допроси́ть |
| Начальная форма | допроси́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | допрошу́ | допроси́л | |
| жен. р. | допроси́ла | |||
| Ты | муж. р. | допро́сишь | допроси́л | допроси́ |
| жен. р. | допроси́ла | |||
| Он | допро́сит | допроси́л | ||
| Она | допроси́ла | |||
| Оно | допроси́ло | |||
| Мы | допро́сим | допроси́ли | ||
| Вы | допро́сите | допроси́ли | допроси́те | |
| Они | допро́сят | допроси́ли | ||
допрос — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | допроси́ть |
| Прич. страд. прош. | допро́шенный |
| Прич. кр. страд. прош. | допро́шен |
| Прич. действ. прош. | допроси́вший |
| Дееприч. прош. | допрося́допроси́вдопроси́вши |