| Произношение | гума́нный |
| Начальная форма | гума́нный |
| Форма | полное |
| Изменяемая/неизменяемая форма | изменяемое |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | гума́нный | гума́нный |
| Одушевленность | неодушевлённое | |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| муж. р. | жен. р. | ср. р. | |||
| Им. | гума́нный | гума́нная | гума́нное | гума́нные | |
| Рд. | гума́нного | гума́нной | гума́нного | гума́нных | |
| Дт. | гума́нному | гума́нной | гума́нному | гума́нным | |
| Вн. | одуш. | гума́нного | гума́нную | гума́нное | гума́нных |
| неод. | гума́нный | гума́нные | |||
| Тв. | гума́нным | гума́ннойгума́нною | гума́нным | гума́нными | |
| Пр. | гума́нном | гума́нной | гума́нном | гума́нных | |
| Не скл. | гума́нен | гума́нна | гума́нно | гума́нны | |
гуман — корень,
н — суффикс,
ый — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Прил. | гума́нный |
| Прил. кр. | гума́нен |
| Прил. сравн. ст. | гума́ннеепогума́ннеегума́ннейпогума́нней |
| Прил. прев. ст. | гума́ннейший |