| Произношение | выкама́ривать |
| Начальная форма | выкама́ривать |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | лабильный |
| Вид | несовершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| наст. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | выкама́риваю | выкама́ривал | |
| жен. р. | выкама́ривала | |||
| Ты | муж. р. | выкама́риваешь | выкама́ривал | выкама́ривай |
| жен. р. | выкама́ривала | |||
| Он | выкама́ривает | выкама́ривал | ||
| Она | выкама́ривала | |||
| Оно | выкама́ривало | |||
| Мы | выкама́риваем | выкама́ривали | ||
| Вы | выкама́риваете | выкама́ривали | выкама́ривайте | |
| Они | выкама́ривают | выкама́ривали | ||
выкамар — корень,
ива — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | выкама́ривать |
| Прич. страд. прош. | выкама́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | выкама́рен |
| Прич. страд. наст. | выкама́риваемый |
| Прич. кр. страд. наст. | выкама́риваем |
| Прич. действ. прош. | выкама́ривавший |
| Прич. действ. наст. | выкама́ривающий |
| Дееприч. наст. | выкама́ривая |