СловоРул
Морфологический разбор слова «
вурдала́чьему
»
вурдала́чьему
имя прилагательное
Произношение
вурдала́чьему
Начальная форма
вурдала́чий
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Число
единственное
Падеж
дательный
Варианты
вурдала́чьему
вурдала́чьему
Род
мужской
средний
Склонение прилагательного «
вурдала́чьему
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
вурдала́чий
вурдала́чья
вурдала́чье
вурдала́чьи
Рд.
вурдала́чьего
вурдала́чьей
вурдала́чьего
вурдала́чьих
Дт.
вурдала́чьему
вурдала́чьей
вурдала́чьему
вурдала́чьим
Вн.
одуш.
вурдала́чьего
вурдала́чью
вурдала́чье
вурдала́чьих
неод.
вурдала́чий
вурдала́чьи
Тв.
вурдала́чьим
вурдала́чьей
вурдала́чьею
вурдала́чьим
вурдала́чьими
Пр.
вурдала́чьем
вурдала́чьей
вурдала́чьем
вурдала́чьих
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
вурдала́чьему
»
вурдалачь
ему
вурдалач
— корень
,
ь
— суффикс
,
ему
— окончание
.