| Произношение | аффра́пируемые |
| Начальная форма | аффра́пируемый |
| Форма | полное |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | двувидовой |
| Время | настоящее |
| Число | множественное |
| Возвратность | невозвратное |
| Варианты | аффра́пируемые | аффра́пируемые |
| Одушевленность | неодушевлённое | |
| Падеж | именительный | винительный |
аффрап — корень,
ир — суффикс,
у — суффикс,
ем — суффикс,
ые — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | аффрапи́ровать |
| Прич. страд. прош. | аффра́пированный |
| Прич. кр. страд. прош. | аффра́пирован |
| Прич. страд. наст. | аффра́пируемый |
| Прич. кр. страд. наст. | аффра́пируем |
| Прич. действ. прош. | аффрапи́ровавший |
| Прич. действ. наст. | аффра́пирующий |
| Дееприч. прош. | аффрапи́ровав |
| Дееприч. наст. | аффра́пируя |