| Произношение | аффра́пируем |
| Начальная форма | аффрапи́ровать |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | двувидовой |
| Лицо | 1-e лицо |
| Число | множественное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| Варианты | аффра́пируем | аффра́пируем |
| Время | будущее | настоящее |
аффрап — корень,
ир — суффикс,
у — суффикс,
ем — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | аффрапи́ровать |
| Прич. страд. прош. | аффра́пированный |
| Прич. кр. страд. прош. | аффра́пирован |
| Прич. страд. наст. | аффра́пируемый |
| Прич. кр. страд. наст. | аффра́пируем |
| Прич. действ. прош. | аффрапи́ровавший |
| Прич. действ. наст. | аффра́пирующий |
| Дееприч. прош. | аффрапи́ровав |
| Дееприч. наст. | аффра́пируя |
| Произношение | аффра́пируем |
| Начальная форма | аффра́пируемый |
| Форма | краткое |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | двувидовой |
| Время | настоящее |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Возвратность | невозвратное |
аффрап — корень,
ир — суффикс,
у — суффикс,
ем — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | аффрапи́ровать |
| Прич. страд. прош. | аффра́пированный |
| Прич. кр. страд. прош. | аффра́пирован |
| Прич. страд. наст. | аффра́пируемый |
| Прич. кр. страд. наст. | аффра́пируем |
| Прич. действ. прош. | аффрапи́ровавший |
| Прич. действ. наст. | аффра́пирующий |
| Дееприч. прош. | аффрапи́ровав |
| Дееприч. наст. | аффра́пируя |