СловоРул
Морфологический разбор слова «
аста́рт
»
аста́рт
имя существительное
богиня
не употребляется
Произношение
аста́рт
Начальная форма
аста́рта
Тип
собственное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
множественное
Варианты
аста́рт
аста́рт
Падеж
родительный
винительный
Склонение существительного «
аста́рт
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
аста́рта
аста́рты
Рд.
аста́рты
аста́рт
Дт.
аста́рте
аста́ртам
Вн.
аста́рту
аста́рт
Тв.
аста́ртой
аста́ртою
аста́ртами
Пр.
аста́рте
аста́ртах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
аста́рт
»
астарт
астарт
— корень
,
ø
— нулевое окончание
.