| Произношение | аспарка́м |
| Начальная форма | аспарка́м |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | аспарка́м | аспарка́м |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | аспарка́м | аспарка́мы |
| Рд. | аспарка́ма | аспарка́мов |
| Дт. | аспарка́му | аспарка́мам |
| Вн. | аспарка́м | аспарка́мы |
| Тв. | аспарка́мом | аспарка́мами |
| Пр. | аспарка́ме | аспарка́мах |
аспар — корень,
к — суффикс,
ам — окончание.