| Произношение | артали́н |
| Начальная форма | артали́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | артали́н | артали́н |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | артали́н | артали́ны |
| Рд. | артали́на | артали́нов |
| Дт. | артали́ну | артали́нам |
| Вн. | артали́н | артали́ны |
| Тв. | артали́ном | артали́нами |
| Пр. | артали́не | артали́нах |
арталин — корень,
ø — нулевое окончание.