СловоРул
Морфологический разбор слова «
аркату́рное
»
аркату́рное
имя прилагательное
Произношение
аркату́рное
Начальная форма
аркату́рный
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Род
средний
Число
единственное
Варианты
аркату́рное
аркату́рное
Падеж
именительный
винительный
Склонение прилагательного «
аркату́рное
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
аркату́рный
аркату́рная
аркату́рное
аркату́рные
Рд.
аркату́рного
аркату́рной
аркату́рного
аркату́рных
Дт.
аркату́рному
аркату́рной
аркату́рному
аркату́рным
Вн.
одуш.
аркату́рного
аркату́рную
аркату́рное
аркату́рных
неод.
аркату́рный
аркату́рные
Тв.
аркату́рным
аркату́рной
аркату́рною
аркату́рным
аркату́рными
Пр.
аркату́рном
аркату́рной
аркату́рном
аркату́рных
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
аркату́рное
»
аркатурн
ое
аркатур
— корень
,
н
— суффикс
,
ое
— окончание
.