| Произношение | аркалы́кец |
| Начальная форма | аркалы́кец |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | аркалы́кец | аркалы́кцы |
| Рд. | аркалы́кца | аркалы́кцев |
| Дт. | аркалы́кцу | аркалы́кцам |
| Вн. | аркалы́кца | аркалы́кцев |
| Тв. | аркалы́кцем | аркалы́кцами |
| Пр. | аркалы́кце | аркалы́кцах |
аркалык — корень,
ец — суффикс,
ø — нулевое окончание.