| Произношение | анафема́тствуемое |
| Начальная форма | анафема́тствуемый |
| Форма | полное |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | настоящее |
| Род | средний |
| Число | единственное |
| Возвратность | невозвратное |
| Варианты | анафема́тствуемое | анафема́тствуемое |
| Падеж | именительный | винительный |
анафемат — корень,
ств — суффикс,
у — суффикс,
ем — суффикс,
ое — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | анафема́тствовать |
| Прич. страд. прош. | анафема́тствованный |
| Прич. кр. страд. прош. | анафема́тствован |
| Прич. страд. наст. | анафема́тствуемый |
| Прич. кр. страд. наст. | анафема́тствуем |
| Прич. действ. прош. | анафема́тствовавший |
| Прич. действ. наст. | анафема́тствующий |
| Дееприч. прош. | анафема́тствоваванафема́тствовавши |
| Дееприч. наст. | анафема́тствуя |