| Произношение | услы́шаться |
| Начальная форма | услы́шаться |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | возвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | услы́шусь | услы́шался | |
| жен. р. | услы́шалась | |||
| Ты | муж. р. | услы́шишься | услы́шался | услы́шься |
| жен. р. | услы́шалась | |||
| Он | услы́шится | услы́шался | ||
| Она | услы́шалась | |||
| Оно | услы́шалось | |||
| Мы | услы́шимся | услы́шались | ||
| Вы | услы́шитесь | услы́шались | услы́шьтесь | |
| Они | услы́шатся | услы́шались | ||
у — приставка,
слыш — корень,
а — суффикс,
ть — окончание,
ся — постфикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | услы́шаться |
| Прич. действ. прош. | услы́шавшийся |
| Дееприч. прош. | услы́шавшисьуслы́шась |