| Произношение | умару́ханный |
| Начальная форма | умару́ханный |
| Форма | полное |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Возвратность | невозвратное |
| Варианты | умару́ханный | умару́ханный |
| Одушевленность | неодушевлённое | |
| Падеж | именительный | винительный |
у — приставка,
марух — корень,
а — суффикс,
нн — суффикс,
ый — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | умару́хать |
| Прич. страд. прош. | умару́ханный |
| Прич. кр. страд. прош. | умару́хан |
| Прич. действ. прош. | умару́хавший |
| Дееприч. прош. | умару́хавумару́хавши |